De kliniek
2009: De fundamenten van de oude kliniek, die in de oorlog is verwoest, blijken bruikbaar te zijn voor herbouw. Samen met de plaatselijke bevolking worden de fundamenten blootgelegd en ontdaan van begroeiing. In januari 2010 start de herbouw van de kliniek

 

 

In het voorjaar van 2010 wordt alvast gestart van het aanbieden van bescheiden gezondheidszorg vanuit het woonhuis van Jacob en Marjolein.
In deze periode worden ruim 600 patiënten behandeld. Medicijnen worden ingekocht in Monrovia (160 km) of Buchanan (90 km). De patiënten betalen een klein bedrag, zodat nieuwe medicijnen kunnen worden gekocht.

Op de laatste dag voor vertrek naar Nederland in januari 2010 wordt er nog een Liberiaanse verpleegkundige uit de Bassastam, Maryann, gevonden die het gezondheidswerk wil voortzetten.

Na het vertrek van Jacob en Marjolein wordt de herbouw van de kliniek voortgezet.
Maryann woont in die periode in hun huis en ontvangt dagelijks patiënten, hoewel het aantal lager ligt, in 8 maanden ongeveer 400 patiënten.

In oktober 2010 keren Jacob en Marjolein terug naar Liberia.
Op 3 november 2010 wordt een deel van de kliniek in gebruik genomen, 2 spreekkamers en 1 wachtkamer. Er komen gemiddeld 30 patiënten per dag. Ernstig zieke patiënten worden met de auto naar het ziekenhuis in Buchanan of Cestoss gebracht, resp. 2 uur en 1 uur rijden.

In 2011 worden de eerste baby’s in de kliniek geboren, hoewel er nog geen verloskamer is.
Ook is er nog geen stromend water en slechts 1 lamp die van stroom wordt voorzien door de zonnecel vanuit het woonhuis ( ± 150 mtr.)
De eerste patiënt wordt voor 3 dagen opgenomen. Het blijft voorlopig een uitzondering.
In de wachtkamer wordt gezondheidsvoorlichting gegeven.
In februari 2011 wordt een verloskundige gevonden, Grace, die bereid is met Maryann een team te vormen.

Begin 2012 heeft Grace een eigen spreekkamer. De verloskamer is klaar en de vrouwen kunnen een nachtje blijven slapen in de nieuwe after-delivery.
Ook de shortstay is klaar. Hier staan 2 bedden in voor patiënten die kort kunnen worden opgenomen. Verder zijn er twee voorraadkamers gemaakt, één voor medicijnen en één voor andere spullen. Alle vertrekken zijn nu voorzien van verlichting.

In 2013 gaat het goed met de kliniek. De mensen in de wijde omgeving weten het blauwwitte gebouw goed te vinden. Omdat de regeringsklinieken, die er hier en daar wel zijn, geen medicijnen hebben komen de meeste mensen naar de kliniek op de missiepost. Daar moeten ze zelf wel een klein bedrag betalen, maar er zijn tenminste medicijnen.
Als Jacob en Marjolein in november 2013 weer voor een periode van ruim 5 maanden arriveren, worden er de eerste week 5 baby’s geboren.
De kersverse moeders krijgen, zolang de voorraad strekt, een kraampakketje mee naar huis met een luier, een handdoek en wat kleertjes. Daar zijn ze altijd heel blij mee.

Ondertussen is ook de koelkast geplaatst, samen met twee zonnecellen. Deze zijn ontvangen van de regering omdat de kliniek aan bepaalde eisen voldoet. De koelkast mag helaas alleen voor vaccins gebruikt worden en………… die zijn nog niet ontvangen!

Verder is er in de voorraadruimte onder de kliniek een klein laboratorium ingericht. Eigenlijk niet een goede plek en aan de inrichting ontbreekt ook nogal wat. Toch is men er al blij mee: wéér een stap vooruit!

In de eerste helft van 2014 is de kliniek uitgebreid met toiletten voor personeel en voor patiënten, een badkamer bij de verloskamer. Het laboratorium is vergroot en er is een ruimte gemaakt om was te drogen, wat in het natte klimaat van Liberia geen overbodige luxe is.

Begin 2014 zijn er ongeveer 9000 patiëntendossiers. Dit betekent dat de kliniek van groot belang is geworden voor de omgeving van Stewart Town in Rivercess.