De volgende dagen hier en daar gekeken en geluisterd. De school heeft bijna 3 lokalen er bij en willen upgraden naar juniorhigh. Een van de leraren (Andrew) doet z’n best om zich bij te scholen. Elke vrijdag middag en zaterdag gaat hij naar Cesstos voor de scholing. Sinds dit schooljaar is er een opleiding voor education in Cesstos, de hoofdstad van de provincie. Als junior high start dan zijn er ook meer leerkrachten nodig voor de school en men ziet dan ook uit naar meer kinderen op de missie school. Er is al geld gereserveerd voor meer schoolbankjes voor de kinderen. Het gebouw wat er nu staat heeft ook onderhoud nodig. De toiletten voor de schoolkinderen zijn aan vervanging toe. Er is een plan gemaakt om deze te vervangen.  

Verder zien we dat meerdere gebouwen onderhoud nodig hebben, o.a. ook de kliniek. We gaan in Nederland kijken naar fondsen om dit mogelijk te maken. Ook moet er een nieuw klein gebouw komen voor patiënten die blijven na de bevalling. Dat is sinds kort verplicht gesteld door de overheid. Het laboratorium moet worden ingericht, want nu is er bijna niets aanwezig om testen te kunnen doen. De werkers doen verschrikkelijk hun best, maar ze moeten het hier ook rooien met weinig materialen. De kliniek heeft nieuwe enthousiaste werkers. Er is een nieuwe verloskundige en een verpleegkundige die ook laborant is en ook verstand heeft van bouwen. Heeft schijnt, zijn eigen huis te hebben gebouwd. Erg handig en economisch. De missiestaff heeft dit zelf allemaal geregeld, dat is positief. Tabitha is het hoofd van de kliniek en zij doet het goed.

We proberen steeds goede medicijnen te hebben in de kliniek, maar dat is niet gemakkelijk. Patiënten moeten een klein bedrag betalen voor medicijnen, maar voor sommigen is dat zelfs te veel. Het gewone leven is veel duurder geworden voor de Liberianen en als je dan ook geen werk hebt, dan kom je gewoon tekort. 

Wij zelf vinden het fijn hier te zijn. We genieten van de mensen en proberen de werkers op de missiepost te helpen waar dat mogelijk is. We gaan volgende week met de leraren om tafel zitten en ook met de werkers uit de kliniek en verder luisteren naar hun verhalen en plannen. We proberen hen te stimuleren om plannen te maken, we willen weten wat zij zien. Deze post moet verder opgebouwd worden op een Liberiaanse Christelijke manier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.